Αποχαιρετισμός
στον Γιάννη Μότσιο
Μαχητή
και ποιητή του Γράμμου
(από
τον φίλο του Λαοκράτη Βάσση)
11/02/2026
Φίλε
και αδερφέ,
Η
εικόνα σου, με υψωμένες τις γροθιές σου, στην τελευταία συνάντησή μας,
στο Νοσοκομείο
Ιωαννίνων, ήταν χαρακτηριστική αυτού που ήσουνα σε όλη σου τη ζωή.
Σου
φώναξα: αντίσταση Γιάννη, αντίσταση!
Κι
εσύ, ξυπνώντας από τον λήθαργο, ύψωσες δυνατά τις δυο σου γροθιές,
εκφράζοντας με
το αδιόρατο μειδίαμά σου, όσα δεν
μπορούσες να πεις με λόγια: ανυπότακτος μαχητής
ως την τελευταία σου στιγμή!!
· Μαχητής του Γράμμου:
στην πρώτη σου νιότη, με όλη την αμόλυντη αγνότητα του επαναστατικού και
πατριωτικού διατακτικού της ψυχής σου.
· Μαχητής, ως
πολιτικός πρόσφυγας, στη Σοβιετική ΄Ένωση. ΄Οπου, σπουδάζοντας, άνοιξες
τον δρόμο της πνευματικής και επιστημονικής σου πορείας και καταξίωσης .
Ασυμβίβαστος, κι εκεί, όταν διαπίστωσες τις παραμορφώσεις του
ιδεολογικού σου οράματος. Αυτές, που, κάποιες δεκαετίες μετά, οδήγησαν
τη Σοβιετική ΄Ένωση στην ολική κατάρρευσή της.
· Μαχητής κι όταν
επέστρεψες στην πατρίδα απ΄ την πολιτική προσφυγιά. ΄Οπου έπρεπε, σε ..
αφιλόξενο περιβάλλον, να δώσεις εκ του μηδενός, τη μάχη της επιβίωσης
για την οικογένειά σου. Κατορθώνοντας, χάρη στις τεράστιες ψυχικές
αντοχές σου, όχι μόνο να ξανα-ριζώσεις στη μητριά/πατρίδα, αλλά και να
διαπρέψεις.
Πρώτον, ως
πνευματικός άνθρωπος και διανοούμενος υψηλών απαιτήσεων,
Δεύτερον, ως έγκριτος
επιστήμονας, νεοελληνιστής φιλόλογος, με ακαδημαϊκή θητεία στις
πανεπιστημιακές φιλοσοφικές
σχολές των Πανεπιστημίων της Κρήτης και των Ιωαννίνων, με πολύ ποιοτικό
διδακτικό, κριτικό και ερευνητικό έργο. Κι όχι μόνον εσύ, αλλά και η
ανεκτίμητη σύντροφος της ζωής σου, η Βίκα. Που, κι αυτή, αφοσιωμένη
πάντοτε στο πλευρό σου, διέγραψε λαμπρή ακαδημαϊκή πορεία, ως καθηγήτρια
Γλωσσολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Υπάρχει όμως και μια
τρίτη διάσταση της λαμπρής σου διαδρομής, που ήταν η πιο αυθεντική της
βαθύτερης υπόστασής σου.
Κι αυτή είναι η
ποιητική διάσταση. Γιατί, δεν ήσουν μόνο ο μαχητής αλλά και ο ποιητής
του Γράμμου. Με τα λυρικά αποστάγματα της ψυχής σου να είναι ο ποιοτικός
καθαγιασμός των ανεκπλήρωτων καημών σου, όπως τους δικαιώνει η αμόλυντη
αγνότητά τους. Που δεν αναιρείται και δεν ακυρώνεται απ΄τα πικρά
ερωτηματικά που συνοδεύουν την τελική έκβαση των οραματισμών σου
εκείνους τους δίσεκτους και ύπουλους για τον Τόπο μας καιρούς.
Γιατί, η δική σου
αγνότητα, με όλα τα επαναστατικά και πατριωτικά ιδανικά που αναδίδουν το
ανεξάλειπτο άρωμά της, δεν σε χαρακτηρίζει και δεν σε δικαιώνει μόνο ως
μαχητή του Γράμμου, αλλά, πολύ μάλιστα περισσότερο, ως ποιητή του
Γράμμου: με όλη την εξορκιστική τής εμφύλιας κατάρας δύναμη της
καθαρτήριας αισθητικής του γνήσιου ποιητικού λόγου!
Φίλε και αδερφέ,
περπάτησες περήφανα τον δρόμο της ζωής σου, χωρίς εκπτώσεις και χωρίς
ρευστοποίηση, δια βίου, του αξιακού πυρήνα τής ψυχής σου. ΄Ολοι, η
Βίκα σου, ο αδερφός σου ο Νίκος, μαχητής κι αυτός του Γράμμου, τα
παιδιά σου και τα εγγόνια
σου, που ξέρουν ποιος ήσουνα στη ζωή σου και τιμούν τη ρίζα τους,
αλλά και οι φίλοι σου, μόνο να καμαρώνουμε μπορούμε για σένα.
Γιατί, για να δανειστώ από ομότεχνό
σου: « ήσουν ωραίος σαν ΄Ελληνας!».
-
Καλό σου ταξίδι,
φίλε κι αδερφέ Γιάννη!!
Γιάννης Μότσιος στον Γράμμο
Περισσότερα για τον Γιάννη Μότσιο
εδώ